Í stórum dráttum sýnir greiningin sem sagt að núgildandi skattasamningi og annarri skattalöggjöf fylgir fjöldi ólíkra áskorana fyrir hreyfanleika vinnuafls. Flókin löggjöf með fjölda sérreglna, bæði í einstökum löndum og í tvíhliða samningum þvers og kruss, gerir fyrirtækjum og einstaklingum erfitt fyrir að átta sig og veldur því að ákveðnum hópum er mismunað í skattamálum.
Þegar upp er staðið, leiðir þetta til þess að Norðurlandabúar veigra sér við því að taka störf í öðru norrænu landi en fyrirtæki hika við að ráða starfsfólk sem býr í öðru norrænu landi. Með öðrum orðum eru þetta slæm skilyrði til að skapa samþættan vinnumarkað með miklum hreyfanleika.
Einstaklingar geta lent í vandræðum í sambandi við skattlagningu launatekna, lífeyristekna og greiðslna frá almannatryggingum, allt eftir aðstæðum hvers og eins. Í besta falli er einungis um að ræða álag á stjórnsýslu. Í versta falli er afleiðingin hærri skattbyrði (oft ófyrirsjáanleg) en raunin væri ef viðkomandi hefði búið og starfað í sama landi.
Vandamál fyrirtækja snúa einkum að kröfu um skattskyldu í fleiri en einu landi og/eða skráningu og meðferð launagreiðslna í fleiri en einu landi fyrir sama starfsmanninn. Þetta getur haft miklar afleiðingar fyrir stjórnsýslu og efnahag einstakra fyrirtækja, sem letur þau til að ráða starfsfólk frá öðru norrænu landi og/eða að leyfa fjarvinnu og hlutafjarvinnu. Þannig hafa vandkvæði fyrirtækjanna einnig afleiðingar fyrir hreyfanleika og tækifæri einstaklinganna.
Það sem hér fer á eftir er kynning á meginniðurstöðum skýrslunnar og almennum tillögum. Þar næst er ítarleg lýsing á meginvandamálasviðunum fjórum ásamt tillögum okkar.