Borgaraluttøka í náttúruendurbøting við Porsangerfjørðin, Noreg. Strandarsamfeløgini í Norðurnoregi, serliga rundan um Porsangerfjørðin, hava upplivað stórar broytingar í havvistskipanunum, og hevur hetta ávirkað staðbundnu livikorini og sámisku mentanina. Ein smeitur í toskastovninum fram við strondunum í 1980’unum førdi til oyðing av taraskógi og hótti fiskivinnuna. Hetta hevði við sær bæði fíggjarligar og sosialar avbjóðingar. Endurbøtingarátøkini fevna um tillaging av fiskiskapi, at endurplanta tara og at brúka sámiska og staðbundna vitan. Men framstigini ganga seint.
Verkætlanin "Porsangerfjord 3.0" arbeiðir við at sameina staðbundna og vísindaliga vitan í burðardyggari fyrisiting av náttúrutilfeingi. Tørvur er á eini staðbundnari eftirlitsskipan og samskapaðari vitan til tess at styrkja lívmargfeldið og javnviga náttúruvernd og gagnnýtslu av tilfeinginum í fjørðinum. Ætlanin er, at hetta kann virka sum fyrimynd fyri endurbøting av havvistskipanum aðrastaðni í Noregi.
Náttúrufyrisiting í víkini við Breiðafjörð, Ísland. Náttúrufyrisiting í víkini við Breiðafjörð, Ísland. Við víkina á Breiðafjörðinum á vestursíðini á Íslandi eru 3.000 oydnar oyggjar, sum eru heimstaður hjá 1.000 bøndum og fiskimonnum og familjum teirra. Víkin hevur altjóða týdning fyri lívmargfeldi. Víkin verður mett at hava avgerandi týdning fyri íslendskan fiskiskap og er altjóða miðdepil fyri framleiðslu av æðudúni. Náttúran í økinum varð friðað í 1995, men er ikki mett at vera nóg væl vard, og hevur tað havt við sær áheitanir um eina nýggja fyrisitingarætlan, sum skal vera bygd á staðbundna luttøku. Veðurlagsbroytingar, vaksandi ferðavinna og aðrar broytingar í strandasamfeløgunum føra til stórar avbjóðingar, og samstundis er æðustovnurin minkandi.
Staðbundin fólk, fiskimenn og granskarar hava týðandi vitan um náttúruna, sum eigur at verða tikin við gjøgnum staðbundna eftiransan. Ein stovnsgjørd eftirlitsskipan kann styrkja burðardyggu fyrisitingina av økinum, samstundis sum hon kann vera við til at gera strandasamfeløgini við víkina mótstøðuførari móti framtíðarhóttanum.
Staðbundin skjalfesting og umsiting í Diskovíkini, Grønland. Fleiri grønlendskar lógir leggja dent á týdningin av at taka vitanina hjá fiskimonnum og veiðifólki við í náttúrufyrisitingina. Tað eru grønlendska veiðilógin (2023), granskingarætlanin og lívmargfeldisætlanin. Higartil hava avgerðir innan náttúrufyrisiting fyrst og fremst verið grundaðar á dátur frá granskarum, men átøk, so sum PISUNA-skráin, vísa, at vitan hjá fiskimonnum og veiðifólki kann styrkja fyrisitingina.
Á eini verkstovu í 2022 varð ein uttanhýsis arbeiðsbólkur settur at arbeiða við at finna munagóðar mátar at styrkja borgaraluttøkuna. Bólkurin mælti til langtíðarfígging av skipanum til at savna inn og nýta vitan frá borgarum, menning av fyrisitingarkørmum og royndarverkætlanir í kommunum. Eisini varð mælt til, at staðbundin luttøka verður tryggjað í fyrisitingini av ávísum djórasløgum, og at samskiftið millum myndugleikar og borgarar verður betrað. Arbeiðsbólkurin hittist aftur í 2025 og 2026 at eftirmeta framstigini og dagføra tørvin á átøkum.